مهرگان

دروود دوستان اغلب ما اطلاعاتی در باره ی این جشن داریم ولی خوب است دوباره جشن ها را به یاد بیاوریم در حالی که هنوز خیلی ها نمیدانند.البته عقاید فرق می کند!!

جشن مهرگان از روزی که فرشتگان اهورامز و به کمک کاوه باعث شدند تا آفریدون ضحاک عرب را برای رهایی از شر و آسیب او به ایرانیان به دماوند کوه بیاویزد به این نام معروف و حتی بعد از نوروز یکی از مهم ترین و بهترین جشن های پارسیان شد.

پس چه خوب است این روز را گرامی بداریم...

به نام ایزد جان و خرد

ایزد یکتایی که لحظه به لحظه او را بیشتر درک میکنم

ای مردم بابل ما همه بندگان اهورا مزدا هستیم...ما نه پیروزیم و نه شکست خورده!ما امروز در سراسر این سرزمین پهناور همگی با هم برابریم...همگی آزادیم...و همگی پاکیم.ما همگی دوستیم ما تنها یک دشمن داریم و دشمن همه ی ما اهریمن است و جز او دیگر سایه ای نیست.ما همگی نوریم...سربازان اهورامزداییم.از این لحظه من پادشاهی ام رابر این مبنادر تمام کره ی خاکی در سراسر این خاک پهناور که به فرمان من است اعلام میکنم.از این پس نام شاهنشاهی ما هخامنشی خواهد بود و این را به یاد پدر بزرگ عزیزم که بخشی از اندیشه های نیک او به من به ارث رسید به عاریه بر می دارم.ما از این لحظه اندیشه و دین هر کس را محترم خواهیم دانست.هر کس به دین خودش خواهد پرداخت هر کس نتیجه ی انتخاب خود را خواهد دید.هیچکس حق تجاوز به حقوق دیگری را ندارد از این لحظه تمام بردگان آزادند.من تمامی گناهکاران را از این لحظه بخشیدم هیچکش مغضوب من نیست هیچ بابلی از آن چه بوده نترسد این یک بخشایش عمومی است.و زنان بالشاسر که در حرمسرای بابل بوده اند از این لحظه آزادند مال و اموالی در حد بازرگانی ثروتمند به هر یک از شما داده می شود و بعد شما می توانیدبه هر جای ایران پهناور از هند تا مصر و از توران تا یونان که خواستید بروید.شوهر شما مرده و شما وارثان او هستید داشته های شخصی خودتان را بردارید و از کاخ خارج شویدتمامی خزانه ی بالشاسر در میان مردم همین شهر به مساوات تقسیم خواهد شد.میان مرد و زن پیر و جوان و کودک تمایزی نیست.هر کس در قلمروی من به لطف اهورا مزدا زندگی میکند از حقی مساوی با همه برخوردار است.تمامی تبعیدیان با هزینه حکومت هخامنشی به شهر و کشورشان باز خواهند گشت.و با هزینه ی هخامنشی شهر ها و معابدشان دوباره راه خواهد افتاد.من تا زمانی که به تمام سخنانم جامه ی عمل بپوشانم در این شهر خواهم ماند.آری زمین مقدس است...ما نیز یک به یک مقدسیم...این اهورا مزداست که ما را مقدس آفریده..و ما جهان زیبا را زیبا تر خواهیم کردبرای چنین هدفی همگان کار خواهند کرد...همه به دین و زبان خویش خواهند پرداخت و همه آزاد خواهند بود.

مذهب زرتشت نیز مانند همه مذاهب دیگر، از دو بخش کتاب و سنت تشکیل شده است، کتاب آسمانی زرتشتیان «گاتاها» نام دارد که پیام های آسمانی بوده، کتاب دینی مزداپرستان را تشکیل می دهد و کتاب هایی که از زمان اشوزرتشت، تاکنون توسط موبدان بزرگ از روی ضرورت اجتماعی و سیاسی زمانه نوشته شده است را مجموعاً«اوستا» می نامند و سنن و آداب و رسوم و اوراد و ادعیه و دستورات مذهبی زرتشتیان را تشکیل می دهد. قابل توجه است که بخش دینی (کتاب) از سنت(بخش مذهبی) زرتشتیان به روشنی قابل تفکیک است و باورهایی که در این دو بخش مشاهده می شود را نیز می توان به سادگی از یکدیگر جدا نمود.

تاریخچه آتش:

بر روی کره ی زمین و فراتر از آن پدیده هایی هستند که فروزانند و برای انسان روشنایی بخش   می باشند(خورشید،ستارگان، چراغ های الکتریکی و...) امّا از میان همه ی آن ها آتش جایگاه  دیگری دارد و تنها  کانون فروزانی است که انسان هر وقت اراده کند می تواند در اختیار داشته باشد.

 آتش مظهر ذات پر فروغ خداوند و جلوه آتش یگانه ی هستی و نزدیک شدن به درک حقیقت آفرینش و شناخت خداوند است. یعنی همان چیزی که در باور عارفان خردمند ایرانی به گونه ی نزدیک شدن به خدواند یا بازگشت به اصل تعبییر یافته است.از این رو بشر باید آتش را ارج  و احترام گذارد و آن را چون درفشی به نشانه ی سرافرازی های تمدن چندین هزار ساله ی خویش، همواره بر پا و روشن نگاه دارد. به روایت شاهنامه ی  فردوسی، آریاییان در سال های نخستین حکومت پیشدادیان راه روشن کردن آتش را یافتند و شیوه ی مهار کردن آن را آموختند و از آن زمان تحولی شگرف در چگونگی زندگی آنان به وجود آمد. آنان این رویداد بزرگ را شادمانه جشن گرفتند و برای گرامی داشتن و بهره گیری از آن، در هر کوی و برزن آتشی افروختند و جانانه آن را نگهداری کردند و بدین گونه بود که آتشکده ها به وجود آمدند.

چهره ای دیدم که به هزار چهره در می آید و چهره ای که همیشه در یک قالب بود.

چهره ای دیدم که توانستم درون پنهان زشتش را در یابم و چهره ای که چون نقاب رویش را برداشتم زیبایی بی نظیر درونش را مشاهده کردم.

چهره ای پیر دیدم که چین و چروکش از پیغام تهی بود و چهره ای صاف که همه چیز بر آن نقش بسته است.

من چهره ها را میشناسم زیرا از ورای آن چه دیدگانم می بافد به آنان مینگرم تا حقیقتی که پشت آنهاست را ببینم.(چهره ها)